De prijzen van kaas lopen in heel Europa op door een krapper aanbod, terwijl de vraag voor augustus ongewoon levendig blijft. De kaasproductiecapaciteit hoort in deze tijd van het jaar op volle toeren te draaien, en dat doet ze grotendeels ook, maar de melk erachter wordt dunner. Droogte en hogere temperaturen hebben de melkaanvoer gedrukt, en ook het vet- en eiwitgehalte van wat wordt aangeleverd is gedaald, waardoor de totale hoeveelheid kaas die fabrieken echt kunnen maken kleiner wordt.
De verkrapping laat zich per soort anders zien. Cheddar is het meest blootgesteld aan concurrentie, nu Europa, de VS en inmiddels ook Nieuw-Zeeland dezelfde vraag bedienen. Dat houdt de prijsruimte naar boven beperkt, ook al vertraagt de Europese productie door duurdere spotmelk. Emmental is opwaartser geworden: de prijsbandbreedte is fors verbreed doordat de spotmelk die vroeger naar de productie van Emmental en cheddar ging, opdroogt. Wie een specifieke soort nodig heeft, betaalt een echte premie. Gouda verkrapt om dezelfde onderliggende reden, dus via het aanbod en niet via een plotselinge sprong in de vraag, waarbij de geleverde kaas jonger wordt naarmate de forward-dekking dunner wordt. Mozzarella springt eruit: de prijzen schoten omhoog op de GDT-veiling van deze week, wat zowel de krapte in het aanbod als de urgentie van de vraag weerspiegelt in een warme Europese zomer die de consumptie hoog heeft gehouden. Ook Amerikaanse mozzarella blijft relatief duur, gedragen door dunne beschikbaarheid en solide seizoensvraag.
Wat dat voor de rest van het jaar betekent, komt neer op één variabele: melk. Blijft de aanvoer in Europa, de VS en Nieuw-Zeeland ongeveer op het huidige niveau, dan blijft de totale kaasbeschikbaarheid beheersbaar. Daalt ze verder, dan kan de markt binnen afzienbare tijd prijzen boven 4.000 EUR per ton voor kaas zien. Mozzarella blijft naar verwachting relatief gezien de duurste kaas, in elk geval tot en met het derde kwartaal, terwijl cheddar door zijn exportafhankelijkheid de goedkoopste hoek van de markt blijft. Gouda en Emmental zitten daartussenin en neigen allebei naar vaster, terwijl het melktekort zich een weg baant door de rest van het complex.
