Europa vermaalde in het derde kwartaal 3,2 % meer cacao dan een jaar eerder, de eerste stijging op jaarbasis sinds 2024 en mogelijk een bodem onder de lange daling die volgde op de prijspieken van 2023/24. In Azië was de stijging nog groter: de Cocoa Association of Asia meldde een vermaling die op jaarbasis 29 % hoger lag, een recordvolume. Noord-Amerika ging de andere kant op, met een daling van 2,5 %, waarbij het aantal rapporterende fabrieken veranderde.
Of de Europese stijging voortkomt uit het aanvullen van voorraden tegen gunstigere bonenprijzen of uit echte vraaggroei, is moeilijk te zeggen, en de vooruitzichten voor chocoladezoetwaren blijven lastig. De vraag consolideert in plaats van aan te sturen op een doorbraak, en de cacaotermijncontracten weerspiegelden dat: ze stegen op weekbasis slechts marginaal en bleven binnen de bandbreedte waarin ze al vier maanden bewegen. De positionering van fondsen is al enkele weken vrijwel onveranderd. Zonder een grote fundamentele katalysator, en met interessantere bewegingen elders in de commoditymarkten, blijven nieuwe marktpartijen weg.
Het aanbodnieuws was gemengd. Het weer in West-Afrika was in Ivoorkust overwegend gunstig en in Ghana droger, en een sterker wordende El Niño vergroot de risico’s rond het komende Harmattan-seizoen. De Ivoriaanse aanvoer blijft achter bij vorig jaar, maar de vroege start van het seizoen maakt vergelijken lastig. Ecuador exporteerde in september fors, wat de beschikbaarheid op korte termijn verbeterde, al verhoogt de overmatige regen daar het ziekterisico over zes tot acht maanden. De spotprijs van cacaopoeder steeg op weekbasis, terwijl de ratio’s voor cacaomassa en cacaoboter stabiel bleven.
De EUDR-deadline voor grote en middelgrote ondernemingen valt op 30 december.
Lees de volledige analyse van de wereldwijde cacaomarkt hier.
