De Amerikaanse vleeskuikensector zit midden in een van de agressievere expansiecycli van de afgelopen kwarteeuw, en die is inmiddels zo groot dat de andere categorieën dierlijke proteïne er aandacht aan besteden.
De panklare vleeskuikenproductie lag in juli 4,6 % hoger dan een jaar eerder en loopt over de eerste zeven maanden 4,2 % voor op het tempo van vorig jaar, op 28,77 miljard pond. Volgens LEAP Market Analytics is er sinds 2004 geen volledig kalenderjaar geweest met een stijging van minstens 4,0 %, en kwamen in de afgelopen twee decennia maar drie jaren boven 3,0 % uit, het laatst in 2019.
Het momentum vlakt wel duidelijk af. In juli werden 887 miljoen vleeskuikens uitgebroed, slechts 0,7 % meer dan vorig jaar, en de wekelijkse kuikenopzet wijst de laatste tijd dezelfde kant op. De productiviteit vangt een deel op: een dalende uitval ligt op koers om het aantal dieren dit jaar met minstens 0,5 % te verhogen, en iets zwaardere eindgewichten vullen het volume nog wat verder aan. Op die basis zou de panklare productie tot in het najaar nog altijd rond 2,0 % boven vorig jaar kunnen uitkomen, zelfs als er slechts 1,0 % meer kuikens worden uitgebroed. LEAP raamt dat de groei in 2027 terugvalt naar 0,7 %.
De export biedt geen uitweg voor het extra vlees. De Amerikaanse vleeskuikenverschepingen zijn in elk van de afgelopen vijf jaar gedaald, en hoewel de cumulatieve volumes tot en met juni 0,7 % voorliggen op het tempo van 2025, blijft dat ruim achter bij de snelheid waarmee de productie stijgt. Het exportaandeel in de productie blijft krimpen, dus blijft er meer van het dier in eigen land. De beschikbaarheid van vleeskuikenvlees per hoofd van de bevolking stijgt dit jaar naar verwachting 3,5 % naar 75,5 pond op ontbeende basis, 19 % boven het niveau van 2016 en de op twee na grootste jaarlijkse stijging van deze eeuw.
De groothandelsprijzen weerspiegelen dat. De gewogen gemiddelde uitsnijwaarde die LEAP raamt, beweegt zich in de hogere helft van de 70 dollarcent per pond, tegen meer dan 1,10 USD rond deze tijd vorig jaar. De schade is ongelijk verdeeld: de voorkant van het dier heeft onevenredig geleden ten opzichte van de achterkant, waarbij kiphaasjes en vleugels als rem op de hele markt werken.
Twee dingen staan nu aan weerszijden van de vooruitzichten. De huidige vlucht naar prijs-kwaliteitverhouding onder consumenten zou kip moeten helpen, en LEAP raamt voor volgend jaar een sterkere vraag in dit segment. De markten voor voergrondstoffen vormen het tegenwicht, en vooral maïs is opeens een dringende zorg geworden.
