Amerykańska branża brojlerów znajduje się w środku jednego z najbardziej agresywnych cykli ekspansji ostatniego ćwierćwiecza i jest już na tyle duża, że przyglądają się jej pozostałe kategorie białka zwierzęcego.
Produkcja brojlerów gotowych do przyrządzenia wzrosła w lipcu o 4,6 % rok do roku, a przez pierwszych siedem miesięcy jest o 4,2 % wyższa niż rok wcześniej i sięga 28,77 mld funtów. Według LEAP Market Analytics od 2004 roku nie zdarzył się wzrost o co najmniej 4,0 % w skali pełnego roku kalendarzowego, a tylko trzy lata z ostatnich dwóch dekad przekroczyły 3,0 %, ostatnio 2019.
Tempo wyraźnie jednak słabnie. W lipcu wylęgło się 887 mln piskląt brojlerów, zaledwie o 0,7 % więcej niż rok wcześniej, a nowsze tygodniowe wstawienia wskazują to samo. Część luki nadrabia produktywność: poprawa przeżywalności powinna podnieść pogłowie o co najmniej 0,5 % w tym roku, a nieco wyższe masy ubojowe dokładają jeszcze trochę wolumenu. Na tej podstawie produkcja brojlerów gotowych do przyrządzenia mogłaby aż do jesieni utrzymać się w okolicach 2,0 % powyżej zeszłego roku, nawet przy wzroście wylęgów o zaledwie 1,0 %. LEAP prognozuje spowolnienie wzrostu do 0,7 % w 2027 roku.
Eksport nie wchłania tego dodatkowego mięsa. Amerykańskie dostawy brojlerów spadały w każdym z ostatnich pięciu lat, a choć skumulowane wolumeny do czerwca są o 0,7 % wyższe niż w tym samym momencie 2025 roku, wyraźnie nie nadążają za tempem wzrostu produkcji. Udział eksportu w produkcji wciąż się kurczy, więc coraz więcej mięsa zostaje w kraju. Dostępność mięsa brojlerów na mieszkańca ma w tym roku wzrosnąć o 3,5 %, do 75,5 funta w przeliczeniu na mięso bez kości, czyli o 19 % powyżej poziomu z 2016 roku, co daje trzeci największy roczny przyrost w tym stuleciu.
Widać to w cenach hurtowych. Ważona średnia wartość rozbioru szacowana przez LEAP utrzymuje się w środkowej i górnej części przedziału 70 centów za funt, wobec ponad 1,10 USD o tej porze rok temu. Straty rozkładają się nierówno: przednia część tuszki ucierpiała nieproporcjonalnie mocniej niż tylna, a polędwiczki i skrzydła kurczaka ciągną cały kompleks w dół.
Po obu stronach prognozy stoją teraz dwie siły. Trwająca ucieczka konsumentów ku tańszym produktom powinna sprzyjać kurczakowi, a LEAP prognozuje w tym segmencie mocniejszy popyt w przyszłym roku. Przeciwwagą są rynki surowców paszowych, a zwłaszcza kukurydza, która nagle stała się palącym problemem.
