Hurtowe ceny spot ćwiartek tylnych kurczaka luzem zeszły z nominalnego rekordu wszech czasów, nieco ponad 0,60 USD za funt, osiągniętego na początku lata według danych USDA, do około 0,52–0,54 USD w ostatnim czasie. LEAP Market Analytics spodziewa się, że utrzymają się w środkowej i górnej części przedziału 40 centów przez jesień i zimę, zanim odbiją, oraz że w przyszłym roku wypadną podobnie jak w tym.
Stojący za tym obraz popytu jest mniej wygodny niż kiedyś. Silny popyt na białko udźwignął kilka lat wzrostu podaży, a ta równowaga już się przesunęła i to popyt jest teraz stroną, która nie nadąża. Ciemne mięso trzyma się lepiej niż większość kompleksu: ćwiartki tylne stoją na znacznie mocniejszym gruncie niż w drugiej połowie lat 2010. czy na początku lat 2020., choć LEAP odczytuje ostatnie cykliczne odbicie popytu na ćwiartki jako tracące impet i wchodzące w plateau. Konsumenci ograniczają wydatki z powodu wysokich cen paliw po konflikcie amerykańsko-irańskim, a wcześniej przyjęli już postawę defensywną wobec cen wołowiny, więc ucieczka ku tańszym produktom powinna nadal dawać ciemnemu mięsu pewne wsparcie. Szersza presja makroekonomiczna wciąż utrudnia utrzymanie nazbyt byczego poglądu. Udźce kurczaka z kością zaczynają wyglądać atrakcyjnie w ujęciu relatywnym.
Program eksportowy opiera się na czterech małych odbiorcach
Eksport brojlerów sięgnął w lipcu 555 mln funtów, powyżej oczekiwań, choć wciąż o 0,4 % poniżej tego samego miesiąca rok wcześniej, co daje 3,78 mld funtów wysyłek od stycznia do lipca, o 0,5 % powyżej tempa z 2025 roku. Nietypowa jest struktura. Wysyłki do każdego z pięciu największych kierunków spadły wobec zeszłego roku, a wolumen nadrobili mniejsi i zwykle mniej istotni partnerzy: Angola, Ghana, Wietnam i Haiti zwiększyły w tym roku zakupy amerykańskiego mięsa brojlerów, każde o 30 % lub więcej.
Nawet przy wyższych wysyłkach eksport nie nadąża za produkcją. W drugim kwartale odpowiadał za 12,8 % krajowej produkcji brojlerów gotowych do przyrządzenia, co jest najmniejszym udziałem eksportu od dokładnie 22 lat i sprawia, że program eksportowy netto powiększa w tym roku krajową dostępność. Dostępność na mieszkańca ma być w trzecim kwartale o 2,0 % wyższa niż rok wcześniej, a w czwartym o 2,4 %, co daje roczny wzrost o 3,3 %, do 75,4 funta w przeliczeniu na mięso bez kości. LEAP spodziewa się, że w przyszłym roku wypłaszczy się to przy wzroście sięgającym najwyżej 0,5 %, w miarę jak tempo wzrostu produkcji hamuje w 2027 roku. Łączna podaż wołowiny, wieprzowiny, kurczaka i indyka na mieszkańca jest już rekordowo duża i wygląda na to, że pozostanie wysoka przez cały przyszły rok.
LEAP pozostaje sceptyczny wobec tego, by program eksportowy w najbliższym czasie dostarczył wyróżniających się wyników, ale biorąc pod uwagę w większości pozytywną trajektorię globalnego popytu na kurczaka, relatywną przystępność cenową amerykańskiego produktu i słabego dolara, dalszy umiarkowany wzrost w przyszłym roku wygląda rozsądnie.
