W minionym tygodniu na rynkach olejów i tłuszczów dwie siły ciągnęły w przeciwnych kierunkach i wygrała ta spadkowa. Żegluga przez Morze Czarne z olejem słonecznikowym, rzepakiem i pszenicą praktycznie ustała: uszkodzenia terminali zbożowych i ataki na statki sprawiły, że armatorzy niechętnie zawijają do rosyjskich i ukraińskich portów, a duże grupy handlowe wstrzymują działalność, gdy rozwiązania dyplomatycznego nie widać. Normalnie byłby to wyraźny sygnał zwyżkowy. Zamiast tego ropa Brent spadła w poniedziałek o około 5 % poniżej 84 USD za baryłkę, po tym jak Donald Trump odwołał planowany atak na Iran i zasugerował nowe rozmowy z Teheranem, a ten spadek przełożył się na oleje powiązane z biopaliwami na tyle mocno, że niemal wszędzie zrównoważył wątek logistyczny.
Kontrakty terminowe na olej palmowy na Bursa Malaysia stopniały do 1097 USD/mt z 1114 USD/mt, pod presją zarówno słabszego kompleksu energetycznego, jak i konkurencyjnych olejów. Malezyjskie załadunki wzrosły w lipcu o 19,5 % według jednego z inspektorów, a Indonezja podniosła przydział biodiesla na 2026 rok do 16,75 mln kilolitrów z początkowych 15,65 mln, przy czym sprzedaż B50 wciąż ma ruszyć w październiku. Nic z tego nie wystarczyło, by zrównoważyć oczekiwania silniejszej produkcji lipcowej. Olej sojowy podążył za Brentem w dół na CBOT, mimo że Chiny miały kupić około miliona ton amerykańskiej soi, by wykorzystać przecenę, przed spodziewaną w przyszłym miesiącu wizytą Xi Jinpinga w Waszyngtonie. Rynki wciąż czekają na decyzję celną Pekinu, zanim wyciągną z tego zakupu dalsze wnioski.
Olej rzepakowy opowiedział najczystszą historię logistyczną w grupie. Kontrakty MATIF obsunęły się wraz z całym kompleksem, ale prawdziwe zakłócenie jest fizyczne: ukraiński rzepak z trudem dociera do UE w większych ilościach, a część partii ma być tłoczona na miejscu, podczas gdy niskie stany wód na Renie i Dunaju osobno dławią transport barkowy i podnoszą koszty frachtu. Jeden z niemieckich tłoczni podał, że fracht barkowy już się podwoił, co zmusza część kupujących do przejścia na transport drogowy. Olej słonecznikowy był wyjątkiem i lekko zwyżkował mimo Brentu, co pokazuje, jak napięty stał się obraz podaży znad Morza Czarnego. Bloomberg informował o opóźnieniach załadunków sięgających 60 dni u największych eksporterów regionu, co skłania indyjskich kupujących do zwrotu ku Argentynie, olejowi palmowemu i sojowemu, a rosyjska firma doradcza Sovecon spodziewa się spadku rosyjskiego eksportu oleju słonecznikowego o 14 % w lipcu i 40 % w sierpniu.
Olej kokosowy i olej z ziaren palmowych spadły po około 4–5 %, ciągnięte w dół przez palmę i szerszy kompleks olejów miękkich, a silniejsza malezyjska produkcja palmy oznacza także większą podaż oleju z ziaren palmowych. Oliwa z oliwek trzymała się najlepiej i osłabła tylko nieznacznie, bo hiszpańscy sprzedający opierają się dalszym obniżkom: wypływy utrzymują się wyraźnie powyżej norm sezonowych, a hiszpański zapas przechodzący na zbiory 2026/27 ma teraz spaść o ponad 10 % wobec poprzedniej kampanii.
Przeciąganie liny między geopolitycznym ryzykiem podaży a słabszym kompleksem energetycznym nie rozstrzyga się czysto w żadną stronę, a własna ocena Vesper dla całej grupy pozostaje krótkoterminowo ostrożna nawet tam, gdzie fundamenty wyglądają napięto.
