Η αγορά spot ήταν αυτή που μίλησε σε αυτό το δεκαπενθήμερο. Το ινδικό ρύζι 1509 Sela άνοιξε τον Αύγουστο στα 89,05 USD ανά κουιντάλι, κράτησε γύρω στα 93 USD στα μέσα του μήνα και έφτασε στα 98,33-99,37 USD στο κλείσιμο, κέρδος περίπου 11% που διατηρήθηκε επί τέσσερις εβδομάδες. Το εκλεκτότερο 1401 Steam κινήθηκε από τα 99,37-101,46 USD στα 104,60-105,65 USD στο ίδιο διάστημα.
Η αιτία επαναλαμβάνεται σχεδόν σε κάθε ανταπόκριση. Η παραγωγή kharif σε Μάντια Πραντές, ανατολικό Ούταρ Πραντές, Μπιχάρ και Παντζάμπ βγήκε κατ’ εκτίμηση 40% κάτω από το κανονικό, λόγω υπερβολικών βροχοπτώσεων και πλημμυρών. Οι ρυζόμυλοι και τα mandi δεν κρατούν σχεδόν καθόλου παλιό ρύζι με το φλοιό του ούτε έτοιμο Basmati, και οι εξαγωγείς με εκκρεμή συμβόλαια φόρτωσης Αυγούστου και Σεπτεμβρίου συνέχισαν να δίνουν τιμές ανεξάρτητα από το επίπεδο. Μία ανταπόκριση υπολόγισε περαιτέρω περιθώριο ανόδου τουλάχιστον 0,10 USD ανά κιλό, δηλαδή περίπου 10 USD ανά κουιντάλι, και πρόσθεσε ότι δεν υπάρχει καμία εγγύηση πως οι ρυζόμυλοι θα βρουν καν αρκετό ρύζι με το φλοιό του για να καλύψουν τα συμβόλαια που έχουν ήδη υπογράψει. Σημειώνεται ότι ξεχωριστές μετρήσεις του Αυγούστου έδιναν το φρέσκο 1509 Sela προέλευσης Sathi στα 85,77-86,82 USD, μια φθηνότερη κατώτερη ποιότητα που δεν πρέπει να συγκρίνεται με την τυπική ποιότητα.
Πέρα από τις τιμές, η Ινδία έχασε μια μακροχρόνια δικαστική διαμάχη για το σήμα. Στις 12 Αυγούστου το Ομοσπονδιακό Δικαστήριο της Αυστραλίας απέρριψε την έφεση της Αρχής Ανάπτυξης Εξαγωγών Αγροτικών και Μεταποιημένων Τροφίμων (APEDA) για την καταχώριση του «Basmati» ως σήματος πιστοποίησης στην Αυστραλία, επικυρώνοντας μια απόρριψη του 2022 και καταδικάζοντας την APEDA στα δικαστικά έξοδα. Αξίζει να είμαστε ακριβείς για το τι κρίθηκε, γιατί μέρος της κλαδικής κάλυψης το μεγαλοποίησε. Το δικαστήριο δεν αποφάνθηκε για τη γεωγραφική προέλευση του Basmati και δεν εμποδίζει τις ινδικές εξαγωγές προς την Αυστραλία ούτε απαγορεύει στους Ινδούς εξαγωγείς να πωλούν εκεί. Αυτό που διαπίστωσε είναι στενότερο: η λέξη δεν μπορεί να λειτουργήσει ως σήμα πιστοποίησης κατά το αυστραλιανό δίκαιο, επειδή δεν ξεχωρίζει το πιστοποιημένο από την APEDA ρύζι από το Basmati που καλλιεργείται νόμιμα αλλού, συμπεριλαμβανομένου του Πακιστάν. Η Νέα Ζηλανδία κατέληξε στο ίδιο συμπέρασμα το 2024 και η Κένυα νωρίτερα. Η Ινδία μπορεί ακόμη να προσφύγει στο Ανώτατο Δικαστήριο.
Στο εσωτερικό τα νέα είναι καλύτερα. Το έλλειμμα σποράς ρυζιού στο Γκουτζαράτ, υστέρηση 34% τον Ιούλιο, έχει ουσιαστικά κλείσει. Τα κρατικά στοιχεία έως τις 24 Αυγούστου δείχνουν 880.150 εκτάρια μεταφυτευμένα έναντι 891.662 στο ίδιο σημείο πέρυσι, διαφορά 1,29%, και 0,94% πίσω από τον τριετή μέσο όρο της ίδιας της πολιτείας. Το κεντρικό και το νότιο Γκουτζαράτ κινούνται κοντά στο κανονικό, με τη Σαουράστρα να παραμένει ουραγός.
Από κάτω τρέχουν δύο πιο μακροπρόθεσμα νήματα. Η Σρι Λάνκα ενέκρινε την αποφλοίωση 30.000 τόνων ρυζιού με το φλοιό του από τα αποθέματα του Paddy Marketing Board για να στηρίξει την εγχώρια προσφορά. Και η αύξηση των αποδόσεων στην Ινδία έχει επιβραδυνθεί έντονα, από 9,4% ετήσια βελτίωση το 2001/02 σε μόλις 0,5% το 2025/26, με τη μέση απόδοση καθηλωμένη κοντά στα 2.915 κιλά ανά εκτάριο και την έκταση με υβρίδια ακόμη μόλις στο 7-8% της καλλιέργειας.
